شبکه های ارز دیجیتال

در این مقاله به بررسی انواع مختلف شبکه‌های ارز دیجیتال می پردازیم و نحوه تأثیر استانداردها بر تفاوت‌های آن‌ها در انتقال دارایی‌های مالی را بررسی می کنیم.

پیشنهاد ویژه: برنامه نویسی بلاکچین

دلیل به وجود آمدن شبکه های ارز دیجیتال

در دنیای فعلی ارزهای دیجیتال هر شبکه بلاک‌چینی دارای ویژگی‌ها و استفاده‌های منحصر به فرد خود است که آن را از دیگران متمایز می‌کند. برای فهم بهتر می‌توانیم شبکه‌های ارز دیجیتال را مانند خودروها در نظر بگیریم؛ هر کدام طراحی، سرعت، مصرف سوخت و قابلیت‌های مختلفی دارند که برای نیازهای خاص طراحی شده‌اند. 

شبکه‌های ارز دیجیتال متعدد به دلیل نیازهای مختلف کاربران و محققان در حوزه فناوری بلاک‌چین ایجاد شده‌اند. برخی از این شبکه‌ها بهبودهایی را در امنیت و حفظ حریم خصوصی فراهم کرده اند در حالی که سایر شبکه ها قابلیت اجرای قراردادهای هوشمند را آسان تر می کنند. 

اگرچه ایده‌ی یک شبکه یکپارچه می‌تواند به سادگی نقل و انتقالات را بهبود بخشد اما واقعیت این است که نیازها و انتظارات مختلف مردم و شرکت‌ها متنوع هستند. بنابراین وجود انواع مختلفی از شبکه‌ها هرکدام با پروتکل‌ها، امنیت و قابلیت‌های خاص به افزایش گسترده‌ی اپلیکیشن‌های کاربردی و رشد سیستم‌های مبادلات ارز دیجیتال کمک کرده است.

انواع شبکه های ارز دیجیتال

در آینده با پیشرفت تکنولوژی احتمالاً روندی به سوی یکپارچگی بیشتر دیده خواهد شد اما تا آن زمان، تنوع شبکه‌های ارز دیجیتال ادامه خواهد داشت تا به بهترین راه‌حل‌ها برای نیازهای مختلف جامعه پاسخ دهند.

ERC-20

شبکه ERC-20 یکی از معروف‌ترین شبکه‌های ارز دیجیتال است که بر پایه بلاک‌چین اتریوم کار می‌کند. این استاندارد اولین بار توسط فابین ووگلستلار در سال ۲۰۱۵ معرفی شد و قوانینی را برای انتقال و مدیریت توکن‌ها تعیین می‌کند. شبکه ERC-20 به دلیل امکانات تسهیل‌کننده برای توسعه‌دهندگان به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفته است. امروزه بیش از ده‌ها هزار قرارداد توکن ERC-20 بر روی این شبکه اجرا می‌شود. این شبکه از ارزهای دیجیتال معروفی مانند Chainlink (LINK)، Tether (USDT)، Maker (MKR)، Polygon (MATIC)، و Shiba Inu (SHIB) پشتیبانی می‌کند.

کیف‌پول‌های محبوبی مانند MyEtherWallet، MetaMask، TrustWallet و Ledger از استاندارد ERC-20 پشتیبانی می‌کنند که این امکان را فراهم می‌کنند تا کاربران به راحتی توکن‌های خود را مدیریت و نگهداری کنند.

BEP-20

شبکه BEP-20 به نام دیگر Binance Smart Chain (BSC) یک استاندارد برای شبکه‌های ارز دیجیتال است که بر پایه Binance Smart Chain Evolution Proposal 20 (BEP-20) توسعه پیدا کرده است. این استاندارد به منظور افزایش سازگاری با شبکه اتریوم طراحی شده و اجرای قراردادهای هوشمند را بدون افزایش ازدحام در شبکه فراهم می‌کند. شبکه BEP-20 ویژگی‌هایی نظیر سرعت بالا در انجام تراکنش‌ها و کارمزد پایین دارد که این ویژگی‌ها انتقال و معامله توکن‌های دیجیتال را برای کاربران ساده و موثر می کند. آدرس‌های توکن‌های شبکه BEP-20 با پیشوند 0x شروع شده و مانند آدرس‌های توکن‌های شبکه ERC-20 استفاده می‌شوند. این شبکه از ارزهای دیجیتال متعددی که به طور Pegged نیز شناخته می‌شوند پشتیبانی می‌کند. کیف‌پول‌هایی مانند TrustWallet و MetaMask از استاندارد BEP-20 پشتیبانی می‌کنند که این امکان را به کاربران می‌دهند تا به راحتی از توکن‌های خود استفاده کنند و در مبادلات دیجیتال شرکت کنند.

پیشنهاد مطالعه: نهنگ ارز دیجیتال چیست؟

TRC-20

شبکه TRC-20 یکی از شبکه‌های ارز دیجیتال است که بر پایه بلاک‌چین ترون عمل می‌کند و به عنوان شبکه انتقال توکن‌ها معروف است. این شبکه توکن‌هایی با نام TRX را پشتیبانی می‌کند که کاربران برای توسعه و استفاده از توکن‌های TRC-20 باید دارای ارز TRX باشند تا بتوانند تراکنش‌های خود را در شبکه ترون انجام دهند. شبکه TRC-20 از ویژگی‌هایی مثل هزینه‌های تراکنش رایگان و سرعت بالای انجام تراکنش‌ها برخوردار است که این ویژگی‌ها باعث می‌شود توسعه‌دهندگان و کاربران بتوانند به راحتی برنامه‌های غیرمتمرکز را در این شبکه اجرا کنند. آدرس‌های تمام توکن‌های TRC-20 با حرف T آغاز می‌شوند و برخی از ارزهای دیجیتالی که در این شبکه پشتیبانی می‌شوند شامل NoleCoin (NOLE)، BitTorrent (BTT)، WinkLink (WIN) و LoveHearts (LVH) هستند. کیف‌پول‌هایی مانند Ledger Nano S، Trezor، Atomic Wallet و Tronlink از استاندارد TRC-20 پشتیبانی می‌کنند که این امکان را به کاربران می‌دهند تا به راحتی توکن‌های خود را مدیریت و معامله کنند.

OMNI

شبکه OMNI یک پروتکل لایه‌ای بر روی بلاک‌چین بیت‌کوین است که به برنامه‌نویسان اجازه می‌دهد تا توکن‌های خود را بر پایه بیت‌کوین توسعه دهند. این پروتکل در سپتامبر ۲۰۱۳ ایجاد شده و به عنوان یک کیف پول برای بیت‌کوین قابل استفاده است. شبکه OMNI از ویژگی‌هایی مانند امنیت و ثبات بالا برخوردار است و به عنوان رابط بین کاربران و بلاک‌چین اصلی بیت‌کوین عمل می‌کند. ارزهای دیجیتالی که در این شبکه پشتیبانی می‌شوند شامل تتر (USDT) است که اولین ارز ارائه شده بر روی شبکه OMNI بوده است. آدرس‌های توکن‌های OMNI با اعداد 1، 3 و یا عبارت bc1 آغاز می‌شوند، به عنوان مثال: 1NTMakcgVwQpMdGxRQnFKyb3G1FAJysSfz. این شبکه از قدرت هش بیت‌کوین برای انجام تراکنش‌ها استفاده می کند و امکان پشتیبانی از پلتفرم‌های امنیت مالی را فراهم می نماید.

تفاوت ERC-20 و TRC-20

تفاوت بین شبکه‌های ERC-20 و TRC-20 اساساً در استفاده از بلاک‌چین‌های مختلف است. شبکه ERC-20 استاندارد نقل و انتقالات مالی در بلاک‌چین اتریوم است در حالی که TRC-20 استاندارد نقل و انتقالات مالی در بلاک‌چین ترون است. کارمزد معاملات در شبکه‌ TRC-20 معمولاً کمتر از شبکه‌ ERC-20 است و آدرس توکن‌های شبکه ترون با حرف “T” و آدرس توکن‌های شبکه اتریوم با “0x” آغاز می‌شود. به دلیل این اختلاف‌ها کاربران معمولاً برای انتقال استیبل‌کوین‌هایی مانند تتر (USDT) که بر روی هر دو شبکه ترون و اتریوم قابل انتقال هستند، شبکه ترون را انتخاب می‌کنند تا هزینه کمتری برای کارمزد بپردازند.

نکاتی درباره انتخاب انواع شبکه‌های ارز دیجیتال

انتخاب شبکه‌های ارز دیجیتال ممکن است برای کاربران به خصوص مبتدی‌ها گیج‌کننده باشد. با افزایش آگاهی در این زمینه می‌توانید انواع شبکه‌ها را برای خود روشن‌تر کنید. در ادامه نکاتی که می‌توانند به شما کمک کنند، آورده شده است:

• یکی از ایرادات بزرگ شبکه ERC-20 اتریوم، هزینه بالای کارمزد تراکنش‌ها است. بنابراین در توکن‌هایی که در شبکه‌های دیگر هم پشتیبانی می‌شوند به شبکه‌های دیگر به جای ERC-20 ترجیح داده می‌شود.
• برای انتقال توکن با استاندارد BEP-2، باید توکن موردنظر خود را بر بستر BEP-2 در والت جستجو کنید و به آدرس آن توجه داشته باشید که با “bnb” آغاز می‌شود.
• هنگام انتقال دارایی بر بستر BEP-2 یا BEP-20 به کیف پول، دارایی شما نیز باید از جنس همین بسترها باشد؛ بنابراین نمی‌توانید آن‌ها را به آدرسی متفاوت مانند ERC-20 ارسال کنید.
• برای پرداخت کارمزد تراکنش‌ها در شبکه‌های BEP-2 و BEP-20 نیاز به استفاده از بایننس کوین (BNB) دارید در حالی که انتقال بر بستر ERC-20 نیازمند پرداخت اتریوم (ETH) است.
• تمام شبکه‌های ارز دیجیتال از لایه‌های امنیتی قابل قبولی برخوردارند. ریسکی که وجود دارد، مربوط به اشتباه در وارد کردن آدرس‌ها در هنگام انجام تراکنش‌هاست؛ بنابراین حتماً آدرس مقصد را به‌درستی انتخاب کنید.
• در صورتی که در انتخاب شبکه ارز دیجیتال مشکل داشتید، می‌توانید اطلاعات مربوط به آن توکن را مطالعه کرده و شبکه‌ای که توکن مربوط به آن است را انتخاب کنید، به عنوان مثال شبکه اتریوم، ترون یا بایننس.

بطور کلی تمام ارزهای دیجیتال (کوین‌ها و توکن‌ها) از طریق شبکه‌های بایننس BEP-2 و BEP-20 قابل‌انتقال هستند اما معمولاً افرادی از این شبکه‌ها استفاده می‌کنند که قصد انتقال رمزارز به ولت بایننس را داشته باشند.

نمونه آدرس شبکه‌های بلاک چین

در این بخش نمونه آدرس‌های شبکه‌های بلاک‌چین مختلف را قرار داده ایم:

• BEP-2 توکن‌های در زنجیره بایننس به این صورت آغاز می‌شود:

bnb136ns6lfw4zs5hg4n85vdthaad7hq5m4gtkgf23

• ERC-20 توکن‌های در زنجیره اتریوم به این صورت آغاز می‌شود:

0x0e806cea8e5beba6df97354ef7f22b66c5a2ce82

• OMNI توکن‌های شبکه لایه‌ای OMNI به این صورت شروع می‌شوند:

1JKhrVV9EsgSS5crXLBo9BRVXyuHjf2Tcp

• TRC-20 استاندارد توکن در شبکه ترون که آدرس آن به این صورت شروع می‌شود:

TWsVAb9EWAgKdumTD7XoEdkvs7AoyvkgN7

آدرس BEP-2 نیاز به استفاده از MEMO دارد که برای واریزها و برداشت‌ها از شبکه‌های ارز دیجیتال OMNI، ERC-20 و TRC20 نیاز نیست.