
آموزش سئو تکنیکال برای مبتدیها در سال ۲۰۲۶ راهنمای جامع گامبهگام
راهنمای کامل سئو تکنیکال برای مبتدیان که میخواهند در سال ۲۰۲۶ با اصول بهینهسازی فنی وبسایت آشنا شوند و گامبهگام مهارتهای لازم را یاد بگیرند.
وقتی از سئو حرف میزنیم، معمولاً اول به ذهنمان میرسد که باید محتوای خوب بنویسیم یا لینک بگیریم. اما یک بخش دیگه وجود داره که کمتر دیده میشه ولی بدون اون، هیچکدوم از اون کارها جواب نمیده. سئو تکنیکال دقیقاً همین بخشه. ساختار زیرینی که اگه درست کار نکنه، حتی بهترین محتوا هم شانسی برای رتبه گرفتن نداره.
Table of contents [Show]
سئو تکنیکال چیست و چرا مهم است؟
سئو تکنیکال یکی از سه پایه اصلی بهینهسازی برای موتورهای جستجوئه. برخلاف سئو محتوایی که روی متن و کیفیت مطلب کار میکنه، یا سئو خارجی که به بکلینکها میپردازه، سئو تکنیکال روی خود ساختار و زیرساخت سایت تمرکز داره. یعنی چیزایی مثل سرعت بارگذاری، امنیت، معماری لینکها، و اینکه رباتهای گوگل بتونن راحت صفحات رو بخزن و ایندکس کنن.
تعریف و مفهوم سئو تکنیکال
سئو تکنیکال به زبون ساده، یعنی اینکه وبسایتت از نظر فنی آماده باشه که موتورهای جستجو باهاش راحت کار کنن. چیزایی مثل تنظیم فایل robots.txt، ساختن نقشه سایت، پیادهسازی دادههای ساختاریافته، یا اینکه سایت روی موبایل درست نمایش داده بشه. همه اینها جزو کارهای تکنیکالن که توی پسزمینه اتفاق میافتن، ولی تأثیرشون رو مستقیم میبینی.
یه چیزی که خیلیها فکرشو نمیکنن اینه که اگه گوگل نتونه به صفحاتت دسترسی پیدا کنه، فرقی نمیکنه چقدر محتوای باکیفیت تولید کردی. صفحهای که ایندکس نشده، توی نتایج جستجو ظاهر نمیشه. به همین سادگی.
اجزای کلیدی سئو تکنیکال
این بخش شامل چند قسمت اصلی میشه که هرکدومش روی عملکرد کلی سایت تأثیر مستقیم داره. اولیش سرعت بارگذاریه. سایتی که سریع لود بشه، هم کاربر بیشتر میمونه هم گوگل بهتر امتیاز میده. کارهایی مثل فشردهسازی عکسها، استفاده از کش، یا کم کردن حجم فایلهای جاوااسکریپت همه توی همین قسمت قرار میگیرن.
بعدش معماری سایت و لینکدهی داخلیه. یه ساختار منطقی باعث میشه هم کاربر راحتتر پیدا کنه که دنبال چی میگرده، هم رباتهای گوگل بهتر بفهمن کدوم صفحه چقدر مهمه. امنیت هم دیگه جزو الزامات شده. اگه سایتت HTTPS نداشته باشه، هم کاربر بهش اعتماد نمیکنه هم گوگل امتیازش رو کم میکنه.
- بهینهسازی سرعت بارگذاری و عملکرد سرور
- طراحی واکنشگرا و سازگار با موبایل
- پیادهسازی صحیح نقشه سایت و فایل robots.txt
- رفع خطاهای خزش و ایندکس
- استفاده از دادههای ساختاریافته
- مدیریت صحیح ریدایرکتها و خطاهای 404
چرا سئو تکنیکال اهمیت داره؟
بدون یه پایه فنی محکم، بقیه کارها عملاً بیاثر میمونن. میتونی صدتا مقاله باکیفیت بنویسی یا هزارتا لینک بگیری، ولی اگه گوگل نتونه سایتت رو خزش کنه یا صفحاتت خیلی کند باز بشن، هیچ اتفاقی نمیافته. سئو تکنیکال پایه و اساس همه چیزه.
همچنین این بخش مستقیماً روی تجربه کاربری تأثیر میذاره. کاربرا انتظار دارن سایت سریع باز بشه، توی گوشیشون درست دیده بشه، و امن باشه. گوگل هم حالا دیگه این موارد رو جدی میگیره و توی رتبهبندی لحاظ میکنه. مثلاً معیارهای Core Web Vitals که شامل سرعت، تعامل و ثبات بصری میشن، حالا جزو فاکتورهای رسمی رتبهبندی گوگلن.
خطاهای رایج در سئو تکنیکال
یکی از اشتباهاتی که خیلیها مرتکب میشن، نادیده گرفتن بهینهسازی موبایله. الان بیش از نصف ترافیک وب از طریق موبایل میاد، پس اگه سایتت روی گوشی درست کار نکنه، داری نصف فرصتت رو از دست میدی. یه اشتباه دیگه هم تنظیم اشتباه فایل robots.txt هستش که باعث میشه صفحات مهم اصلاً ایندکس نشن.
محتوای تکراری، لینکهای شکسته، زنجیرههای ریدایرکت... همه اینها مشکلاتی هستن که گاهی بدون اینکه متوجه بشیم، عملکرد سئو رو خراب میکنن. استفاده از ابزارهایی مثل Google Search Console یا ابزارهای ممیزی فنی میتونه خیلی کمک کنه که این مشکلات رو زودتر پیدا و حل کنی.
یه نکته آخر اینکه سئو تکنیکال یکبار انجام نمیشه و تموم. الگوریتمها عوض میشن، تکنولوژی پیش میره، استانداردها تغییر میکنن. باید به طور مرتب سایتت رو چک کنی و مطمئن بشی که همه چی طبق آخرین استانداردها پیش میره.
سرعت بارگذاری یکی از اون چیزهاییه که توی دنیای امروز وب واقعاً فرق میکنه. نه فقط برای اینکه گوگل بهش اهمیت میده، بلکه چون کاربر وقتی صفحه دیر باز بشه، معمولاً صبر نمیکنه. گوگل هم یه سری شاخص مشخص داره که بهشون میگن Core Web Vitals، و اینا دیگه فقط یه توصیه نیستن. جزو عواملی هستن که مستقیماً روی رتبهبندی تأثیر میذارن. توی این بخش میخوام یه نگاه عملی به این شاخصها بندازیم، ببینیم چطوری باید بررسیشون کرد، و چه کارهایی میشه کرد که واقعاً تفاوت ایجاد کنه.
شاخصهای اصلی Core Web Vitals
گوگل سه تا شاخص اصلی رو مشخص کرده که بهشون میگن Core Web Vitals. اولیش Largest Contentful Paint یا همون LCP هست. این یعنی بزرگترین المان قابل مشاهده توی صفحه چقدر طول میکشه تا بارگذاری بشه. باید زیر ۲.۵ ثانیه باشه که خوب حساب بشه.
شاخص دوم First Input Delay یا FID هست. این یکی اندازه میگیره که صفحه چقدر سریع به تعامل کاربر جواب میده. مثلاً وقتی روی یه دکمه کلیک میکنی، باید زیر ۱۰۰ میلیثانیه واکنش نشون بده. شاخص سوم هم Cumulative Layout Shift یا CLS هست که میسنجه محتوای صفحه چقدر توی حین بارگذاری جابهجا میشه. این باید زیر ۰.۱ باشه.
این سه تا با هم یه تصویر کلی از تجربه واقعی کاربر میدن. نه فقط سرعت خام، بلکه اینکه کاربر چه حسی داره وقتی صفحه داره بارگذاری میشه. گوگل هم دیگه این شاخصها رو جدی گرفته و توی رتبهبندی حسابشون میکنه.
ابزارهای بررسی و اندازهگیری سرعت
برای اینکه بفهمی سایتت کجا وایساده، یه سری ابزار داریم که خیلی کارآمدن. Google PageSpeed Insights یکی از معروفترینهاست. هم دادههای آزمایشگاهی بهت نشون میده، هم دادههای واقعی از کاربرهایی که تا حالا سایتت رو باز کردن. یه امتیاز کلی میده، ولی مهمتر از اون، بهت میگه دقیقاً کجا مشکل داری.
- Google Search Console که گزارش Core Web Vitals رو برای کل سایت نشون میده
- Lighthouse که توی خود کروم هست و راحت میشه ازش استفاده کرد
- GTmetrix و WebPageTest برای تحلیلهای حرفهایتر
- Chrome User Experience Report که دادههای واقعی کاربرها رو جمع میکنه
بهتره هر از گاهی یه سری به این ابزارها بزنی و ببینی اوضاع چطوره. یه بررسی ماهانه معمولاً کافیه، مگه اینکه تغییرات بزرگی توی سایت داشته باشی.
یکی از اولین کارهایی که میتونی انجام بدی، فشردهسازی تصاویره. تصاویر معمولاً بیشترین حجم صفحه رو میگیرن. اگه از فرمتهای جدیدتر مثل WebP استفاده کنی، میتونی حجم رو تا حدود ۳۰ درصد کم کنی. lazy loading هم خیلی کمک میکنه، یعنی فقط تصاویری که کاربر داره میبینه بارگذاری بشن، نه همهشون یکجا.
بعدش نوبت فایلهای CSS و JavaScript هست. اگه کدهای اضافی یا استفاده نشده داری، حذفشون کن. فایلها رو فشرده کن. اگه میشه چند تا فایل رو با هم ترکیب کن تا تعداد درخواستها کمتر بشه. استفاده از CDN هم یه تفاوت محسوسی ایجاد میکنه، چون محتوا از سرورهای نزدیکتر به کاربر لود میشه.
اشتباهات رایج در بهینهسازی سرعت
یکی از اشتباهاتی که زیاد دیده میشه اینه که آدمها فقط دنبال امتیاز بالا توی ابزارها میرن، بدون اینکه واقعاً به تجربه کاربر فکر کنن. یه سری بهینهسازیها امتیاز رو بالا میبرن ولی تأثیر واقعیشون کمه. یه اشتباه دیگه هم نادیده گرفتن نسخه موبایله، درحالی که الان اکثر ترافیک از موبایل میاد.
افزونهها و اسکریپتهای شخص ثالث هم یه معضل جدی هستن. هر کدوم یه بار اضافه روی سرور و مرورگر کاربر میذارن. خیلی وقتها افزونههایی نصب میکنی که دیگه استفاده نمیکنی ولی همچنان دارن کد اضافه میکنن. یه مرور کلی بزن ببین واقعاً کدوماشون رو لازم داری.
بهینهسازی سرعت یه کار یکباره نیست. باید مرتب چک کنی، تست کنی، ببینی چی کار میکنه و چی نه. ولی وقتی درستش انجام بدی، هم توی رتبهبندی تفاوت میبینی، هم کاربرها راحتتر میمونن و تبدیل بهتری داری.
ساختار آدرس صفحات و نقشه سایت دو چیزی هستند که خیلی وقتها توی همون روزهای اول طراحی سایت نادیده گرفته میشن، ولی بعدش میتونن مشکلهای جدی بسازن. یک آدرس تمیز و قابلفهم نه فقط برای گوگل خوبه، بلکه وقتی کاربر میخواد لینکی رو بهاشتراک بگذاره یا نگاهش کنه، حس اعتماد بهتری بهش میده. نقشه سایت هم مثل یک راهنمای کلی عمل میکنه که به موتورهای جستجو نشون میده چی کجاست. اگه این دو تا درست تنظیم بشن، مسیر خیلی هموارتری برای رشد ترافیک و رتبهبندی پیش روتون خواهد بود.
بهینهسازی ساختار آدرس صفحات و نقشه سایت
اصول طراحی آدرس بهینه برای سئو
یک آدرس خوب باید ساده باشه، کوتاه باشه، و بتونه توضیح بده که توی این صفحه چه چیزی هست. استفاده از کلمه کلیدی مرتبط توی آدرس کمک میکنه گوگل بفهمه این صفحه درباره چیه. مثلاً یک آدرس مثل example.com/web-design-services خیلی بهتر از example.com/page?id=123 کار میکنه. هم کاربر راحتتر میفهمدش، هم برای سئو مفیدتره. بهتره از زیرشاخههای زیاد پرهیز کنید؛ یک ساختار منطقی با سه یا چهار سطح معمولاً کافیه. استفاده از حروف کوچک، جدا کردن کلمات با خط تیره، و حذف کاراکترهای اضافی هم جزو نکاتی هستن که باید رعایت بشن. یکپارچگی توی قالب آدرسها هم خیلی مهمه، یعنی نباید هر صفحه یک جور باشه.
انواع نقشه سایت و کاربردها
نقشه سایت دو نوع اصلی داره. یکی نقشه XML که مال موتورهای جستجوست، یکی هم نقشه HTML که برای کاربران طراحی شده. نقشه XML شامل لیست صفحات مهم سایت میشه به همراه اطلاعاتی مثل آخرین تاریخ بروزرسانی، اولویت صفحه، و اینکه هر چند وقت یکبار تغییر میکنه. این فایل رو باید توی گوگل سرچ کنسول و بینگ وبمستر ثبت کنید تا خزندهها بتونن سریعتر محتوا رو پیدا کنن. نقشه HTML یک صفحه معمولیه که به کاربر کمک میکنه راحتتر توی سایت حرکت کنه. برای سایتهای بزرگ با هزاران صفحه، بعضی وقتها لازمه چند تا نقشه جدا بسازید یا از نقشههای ایندکس استفاده کنید. اگه سایتتون محتوای تصویری یا ویدیویی زیاد داره، نقشههای تخصصی مثل Image Sitemap یا Video Sitemap هم میتونن خیلی کمک کنن.
خطاهای رایج در ساختار آدرس و راهکارهای اصلاح
یکی از اشتباهات پرتکرار این هست که آدرسهای تکراری یا پارامتردار ساخته میشه که بعدش مشکل محتوای تکراری درست میکنه. توی این موارد استفاده از Canonical Tag میتونه کمک کنه. یک اشتباه دیگه اینه که آدرسها رو بدون تنظیم ریدایرکت ۳۰۱ عوض میکنن، که باعث از دست رفتن رتبه و ترافیک میشه. توی خیلی از سایتها، فیلترها و پارامترهای جستجو باعث میشن که صدها نسخه از یک صفحه ساخته بشه. این موارد رو باید با فایل robots.txt یا تگ noindex مدیریت کرد. آدرسهای خیلی بلند یا پر از کلمات بیمعنی مثل "page" یا "category" بدون توضیح اضافی هم نه برای سئو خوبن، نه برای کاربر. استفاده از ابزارهایی مثل Screaming Frog میتونه کمک کنه این مشکلات رو شناسایی کنید و اصلاحشون کنید.
بهینهسازی نقشه سایت برای حداکثر بازدهی
یک نقشه سایت خوب باید مرتب بروز بشه و فقط شامل صفحاتی باشه که واقعاً میخواید ایندکس بشن. صفحات حذفشده، ریدایرکتشده یا صفحاتی که تگ noindex دارن نباید توی نقشه باشن، چون فقط موتورهای جستجو رو سردرگم میکنن. هر فایل XML نباید بیشتر از پنجاه هزار آدرس داشته باشه و حجمش هم نباید از پنجاه مگابایت بیشتر بشه. استفاده از تگهای اولویت و فرکانس تغییر میتونه راهنمای مفیدی باشه، ولی نباید انتظار داشت که نقش تعیینکنندهای داشته باشن. اضافه کردن نقشه به فایل robots.txt و ارسالش از طریق سرچ کنسول گامهای ضروری هستن. بررسی گزارش خطاها توی سرچ کنسول هم کمک میکنه مشکلات ایندکسگذاری رو زودتر پیدا کنید و درستشون کنید، و در نهایت عملکرد کلی سایت رو توی نتایج جستجو بهبود میده.
رفع خطاهای کرال و ایندکس در گوگل
وقتی صفحات سایت درست کرال نمیشوند یا توی ایندکس گوگل قرار نمیگیرند، همه چیز میتواند خراب شود. ممکنه هفتهها روی محتوا کار کرده باشید، ولی اگر گوگل نتونه اون صفحات رو ببینه یا فکر کنه نباید نمایش بده، انگار اصلاً وجود ندارن. بعضی وقتها یه خطای کوچیک توی فایل یا تنظیمات کافیه که کل بخشی از سایت از دید موتور جستجو پنهون بمونه. توی این بخش میخوایم ببینیم این خطاها معمولاً از کجا میان، چطور پیداشون میکنیم، و راهحلهاشون چیه.
انواع خطاهای رایج کرال در گوگل سرچ کنسول
گوگل سرچ کنسول معمولاً اولین جاییه که میفهمید چیزی درست پیش نمیره. خطای ۴۰۴ شایدترین چیزیه که باهاش رو به رو میشید؛ یعنی گوگل میخواد یه صفحه رو باز کنه ولی اون صفحه دیگه نیست. این میتونه به خاطر یه لینک شکسته باشه، یا اینکه صفحهای رو حذف کردید ولی لینکهاش هنوز جاهایی مونده. خطای ۵۰۰ یا ۵۰۳ بیشتر ربطش به سرور داره، مثلاً هاست مشکل داره یا سایت بار زیادی رو تحمل نمیکنه. بعضی وقتها یه چیزی به اسم Soft 404 هم میبینید که جالبتره؛ یعنی صفحه خالیه یا محتوا نداره، ولی سرور یه کد موفقیت برمیگردونه. این گوگل رو گیج میکنه. یه چیز دیگه هم فایل robots.txt هست که اگه اشتباه نوشته بشه، ممکنه صفحات مهم رو کلاً مسدود کنه.
روشهای عملی برای رفع مشکلات کرال
اولین کاری که باید بکنید اینه که توی سرچ کنسول برید سراغ بخش پوشش و ببینید کدوم صفحات خطا میدن. اگه خطای ۴۰۴ زیاده، باید چک کنید اون صفحهها واقعاً حذف شدن یا فقط آدرسشون عوض شده. برای صفحاتی که قبلاً ترافیک خوبی داشتن، بهتره یه ریدایرکت ۳۰۱ بزنید به صفحهای که مرتبطه. این کار رو توی فایل htaccess یا تنظیمات سرور میشه انجام داد. اگه خطای ۵۰۰ میاد، باید با هاستینگ صحبت کنید یا خودتون لاگ سرور رو بررسی کنید. گاهی مشکل از منابع کمه، گاهی از دیتابیس. استفاده از کش و بهینهسازی پایگاه داده کمک میکنه. راجع به robots.txt هم دقت کنید که دستورات Disallow اشتباهی نزدید که صفحات مهم رو بلوکه کرده باشه.
مشکلات ایندکس و راهکارهای آن
خیلی وقتها پیش میاد که صفحه کرال میشه ولی ایندکس نمیشه. یعنی گوگل دیدهش ولی تصمیم گرفته نمایش نده. یکی از دلایل این میتونه تگ noindex باشه که گاهی تصادفی یا از قبل روی صفحه گذاشته میشه. باید کد منبع رو چک کنید و مطمئن بشید این تگ توی صفحات مهم نیست. یه دلیل دیگه هم محتوای تکراری یا ضعیفه؛ گوگل اگه ببینه محتوا خیلی شبیه جای دیگهست یا ارزش خاصی نداره، ممکنه ایندکسش نکنه. برای این باید محتوای اصیل و مفید بسازید و از تگ canonical استفاده کنید که مشخص کنه نسخه اصلی کدومه. سرعت سایت هم مهمه؛ صفحههای خیلی کند گاهی با مشکل مواجه میشن توی ایندکس شدن.
استراتژیهای پیشگیرانه برای جلوگیری از خطاهای آینده
بهتره از اول کارها رو درست انجام بدید تا بعداً سر درد نگیرید. یه نقشه سایت XML درست و حسابی بسازید و توی سرچ کنسول ثبت کنید تا گوگل راحتتر بفهمه سایت چطور ساختار داره. هر چند وقت یهبار هم گزارشهای پوشش رو نگاه کنید ببینید مشکل تازهای پیش اومده یا نه. ابزارهای مانیتورینگ هم میتونن بهتون خبر بدن اگه سرور افتاد یا خطایی اومد. وقتی میخواید تغییر بزرگی توی آدرس صفحات یا ساختار سایت بدید، اول ریدایرکتها رو دقیق برنامهریزی کنید. لینکهای داخلی و خارجی رو هم هر از گاهی تست کنید که شکسته نباشن. در کل اگه محتوا رو خوب نگه دارید و تکنیکال سایت رو مرتب کنید، خیلی از این مشکلات اصلاً پیش نمیاد.
بررسی و نظارت مستمر بر وضعیت سلامت سایت
سئو یهبار و تمومش نیست. باید مدام بررسی کنید که وضعیت سایت چطوره. گزارش تجربه صفحه توی سرچ کنسول نشون میده که صفحات از نظر سرعت و تجربه کاربری چطورن. بخش Coverage رو هم هفتهای یهبار نگاه کنید که صفحه خطادار جدیدی نیومده باشه. ابزارهایی مثل Screaming Frog هم خیلی کمک میکنن که کل سایت رو کرال کنید و ببینید کجا مشکل داره. یه لاگ هم از تغییراتی که روی سایت میدید داشته باشید، چون خیلی وقتها خطاها بعد از یه تغییر شروع میشن و اگه بدونید چه کاری کردید، سریعتر میفهمید دلیل چیه. این کارها باید جزو عادتهای معمولی باشه، نه کاری که فقط یهبار بکنید و دیگه فراموش کنید.
وقتی صحبت از سئو تکنیکال میشود، یکی از چیزهایی که خیلیها فکر میکنند فقط یک جزئیات فنی است، همان گواهی امنیتی سایت است. اما واقعیت این است که امنیت و داشتن گواهی اساسال دیگر جزو اختیارات نیست. موتورهای جستجو حالا به شکل جدیتری به این موضوع نگاه میکنند، و کاربرها هم وقتی ببینند سایت شما علامت "ناامن" داره، احتمالاً حتی وارد نمیشوند.
امنیت سایت و گواهی SSL
در دنیای امروز، امنیت وبسایت یکی از مهمترین عوامل موفقیت در سئو تکنیکال محسوب میشود. گوگل و سایر موتورهای جستجو به شدت به امنیت کاربران اهمیت میدهند و وبسایتهایی که استانداردهای امنیتی را رعایت نمیکنند، در رتبهبندی نتایج جستجو جایگاه پایینتری دریافت میکنند. گواهی اساسال یکی از اصلیترین ابزارهای تضمین امنیت است که هر وبسایتی باید آن را داشته باشد.
گواهی اساسال چیست و چرا اهمیت دارد؟
اساسال یک پروتکل امنیتی است که اطلاعات بین سرور و مرورگر کاربر را رمزنگاری میکند. وقتی یک سایت این گواهی را داشته باشد، آدرسش با HTTPS شروع میشود و یک قفل کوچک کنار آدرس نشان داده میشود. این یعنی اطلاعات حساس مثل رمز عبور یا شماره کارت بانکی بهشکل امن منتقل میشوند. از سال ۲۰۱۴ که گوگل رسماً اعلام کرد HTTPS رو بهعنوان یک فاکتور رتبهبندی حساب میکنه، خیلی از سایتها شروع کردند به نصب این گواهی. مرورگرهای امروزی هم دیگه با سایتهای بدون اساسال مهربان نیستند و مستقیم هشدار میدهند که این سایت امن نیست.
انواع گواهی اساسال و نحوه انتخاب مناسب
گواهیهای اساسال چندین نوع دارند. بعضیها فقط یک دامنه را پوشش میدهند، بعضیها تمام زیردامینها را شامل میشوند، و بعضیها حتی میتوانند چند دامنه مختلف را همزمان تحت پوشش قرار دهند. از نظر سطح اعتبارسنجی هم تفاوتهایی وجود دارد. سادهترین نوع همان DV است که فقط مالکیت دامنه را تأیید میکند و سریع صادر میشود. نوع OV برای سازمانهایی است که میخواهند هویتشان هم تأیید بشه، و نوع EV بالاترین سطح امنیت رو ارائه میده و اسم سازمان رو توی نوار آدرس نشان میده. برای یک سایت معمولی یا وبلاگ، DV کافی است. ولی اگه یک فروشگاه آنلاین دارید یا با اطلاعات حساس سروکار دارید، بهتره سراغ OV یا EV برید.
نحوه نصب و پیکربندی اساسال برای سئو
وقتی گواهی رو تهیه کردید، کار تازه شروع میشه. باید اول گواهی رو روی سرور نصب کنید که معمولاً از طریق پنل کنترل هاست انجام میشود یا تیم پشتیبانی این کار رو برای شما انجام میدهند. بعد از اون، باید تمام لینکهای داخلی سایت رو از HTTP به HTTPS تغییر بدید. این خیلی مهمه چون اگه این کار رو نکنید، با مشکل محتوای مختلط مواجه میشید. بعد هم باید یک ریدایرکت دائمی از نسخه HTTP به HTTPS تنظیم کنید تا همه به نسخه امن هدایت بشن. فراموش نکنید که فایل Sitemap و گوگل سرچ کنسول رو هم بهروز کنید تا گوگل بفهمه که حالا آدرس جدید شما چیه. یادتون باشه تگهای کانونیکال و بقیه موارد سئویی رو هم اصلاح کنید.
مشکلات رایج اساسال و راهحلهای آن
یکی از مشکلاتی که خیلیها بعد از نصب اساسال باهاش روبهرو میشن، هشدار محتوای مختلط است. این اتفاق میافته وقتی که صفحات HTTPS شما شامل تصاویر، فایلهای CSS یا اسکریپتهایی با پروتکل HTTP باشند. میتونید با ابزارهای بازرسی مرورگر این موارد رو پیدا کنید و آدرسها رو اصلاح کنید. یک مشکل دیگه خطای عدم تطابق نام دامنه است که وقتی پیش میاد که گواهی برای دامنه دیگهای صادر شده باشه. گاهی اوقات هم ممکنه گواهی منقضی بشه و این باعث بشه سایت اصلاً باز نشه. برای جلوگیری از این مشکلات، بهتره از ابزارهای نظارت خودکار استفاده کنید و تمدید خودکار رو فعال کنید. همچنین هر چند وقت یکبار سایت رو با ابزارهای چک کننده اساسال بررسی کنید.
تأثیر امنیت سایت بر تجربه کاربری و رتبهبندی
امنیت سایت فقط به گواهی اساسال ختم نمیشه. باید سیستم مدیریت محتوا رو بهروز نگه دارید، از رمزهای عبور قوی استفاده کنید، فایروال نصب کنید و در برابر حملات مختلف محافظت داشته باشید. سایتهایی که امنیت ضعیفی دارن، خیلی راحت هک میشن و ممکنه بدافزار توشون تزریق بشه. این میتونه باعث بشه گوگل کلاً سایت رو از نتایج حذف کنه. کاربرها هم به سایتهای ناامن اعتماد ندارن و سریع میرن بیرون، و این باعث افزایش نرخ پرش میشه. پس امنیت فقط یه موضوع فنی نیست، بلکه یه استراتژی کسبوکار هم هست.
امنیت سایت و گواهی اساسال دیگه جزو انتخابهای اختیاری نیستند. اگه میخواید توی سال ۲۰۲۶ رتبه خوبی داشته باشید، باید این کارها رو انجام بدید. نصب گواهی فقط شروع کار است، بعد از اون باید پیکربندی رو درست انجام بدید، مرتب چک کنید و اقدامات امنیتی دیگه رو هم فراموش نکنید. اگه تازه شروع کردید، اولین کارتون این باشه که یک گواهی معتبر تهیه کنید و نصب کنید. بعد همه لینکها و منابع رو به HTTPS منتقل کنید و ریدایرکتها رو تنظیم کنید. هر چند وقت یکبار هم سایت رو بررسی کنید که همهچی سرجاش باشه. این کارها هم به سئوتون کمک میکنه، هم اعتماد کاربرا رو جلب میکنه.

مریم گوهرزاد
مدرس و بنیانگذار هلدینگ آرتا رسانه. برنامه نویس و محقق حوزه بلاکچین




